TeamViewer Portable   |  poczta.flora-praszka.pl.

Jesienna regulacja wzrostu roślin

Najważniejszym okresem w uprawie rzepaku i zbóż jest jesień. W tym czasie uprawy ukorzeniają się, „budują plon” oraz przygotowuje do zimowania. W jaki sposób możemy regulować wzrost i rozwój rośliny jesienią ?
Wpływ na rozwój roślin jesienią mają zarówno czynniki zachodzące endogeniczne we wnętrzu rośliny – aktywność regulatorów wzrostu (fitohormonów) jak i czynniki egzogeniczne – tj. ilość dni słonecznych, poziom wód gruntowych, warunki glebowe, temperatura, dostęp do składników mineralnych, czy też poprzez substancje wprowadzone do roślin w postaci syntetycznych preparatów.
Fitohormony to małocząsteczkowe związki niebiałkowe, które wpływają na różnorodne procesy fizjologiczne roślin. Działają one zarówno w miejscu powstania jak i są transportowane do innych organizmów wewnątrz roślinny. Mogą one działać zarówno pobudzająco jak i hamująco. Są związkami wielofunkcyjnymi, które pośredniczą w przekazywaniu sygnałów w organizmie roślinnym.

Znanymi fitohormonami wzrostu są auksyny, gibereliny, cytokininy, kwas abscysynowy, etylen.

Auksyny wytwarzane są w stożkach wzrostu pędów, są przewodzone do innych części rośliny. Stymulują wydłużanie się komórek w strefie wzrostu łodygi, rozwój korzeni bocznych, aktywność kambium, tworzenie się owoców, ukorzenianie sadzonek, powiększanie i podział komórek, formowanie korzeni przybyszowych.
Gibereliny są syntetyzowane w młodych szybko rosnących i rozwijających się organach, w wierzchołkach korzeni, pędów, w owocach i nasionach. Odpowiadają za regulację wzrostu, spoczynku, kiełkowania nasion, kwitnienia, zawiązywania owoców.

Cytokininy wytwarzane są w wierzchołkach pędów i korzeni, młodych liściach i owocach, kiełkujących nasionach. Wywołują podziały komórek, stymulują rozwój pędów bocznych, przyspieszają kiełkowanie nasion, hamują proces starzenia się organów roślinnych. Współdziałają z auksynami, jednakże ich efekt działania zależy od ich wzajemnego stosunku ilościowego.

Kwas abscysynowy występują w różnych organach roślin – w pąkach, w liściach, w łodydze, nasiona, owocach oraz w korzeniach. Hamuje podziały i wydłużanie się komórek, wpływa na zamykanie aparatów szparkowych, przyspiesza starzenie się organów roślinnych, opadanie liści i owoców, indukuje spoczynek pąków i nasion przed zimą. Działa antagonistycznie w stosunku do auksyn, giberelin i cytokinin. Ogranicza wzrost rośliny, tym samym jest inhibitorem.

Etylen przyspiesza dojrzewanie owoców, opadanie owoców i liści, starzenie się rośliny. Jego stężenie wzrasta przy równoczesnym zmniejszaniu się stężenia auksyn i cytokinin.

Jasmonidy, a więc estry metylowe kwasu jasmonowego występują w potencjalnie w każdej żywej komórce rośliny. Odpowiadają za dojrzewanie i starzenie roślin, indukcja tuberyzacji, dojrzewanie owoców.

Zarówno kwas abscynowy, etylen jak i jasmonidy są hormonami stresowymi, a więc uczestniczą w uruchamianiu reakcji obronnych, które umożliwiają roślinie dostosowywanie się do niekorzystnych warunków środowiska.
Znane są również dwie grupy syntetycznych regulatorów wzrostu które można podzielić na:
Inhibitory syntezy giberelin – popularne regulatory wzrostu (CCC, chlorek mepikwatu, trineksapak etylu, proheksadion wapnia, metkonazol, tebukonazol)
Generatory etylenu (etefon )

Jako, że w najbliższym czasie będziemy regulować wzrost rzepaku w fazie 4-6 liści, wykorzystując najpopularniejsze regulatory wzrostu, musimy zwrócić uwagę, że stosując zabieg skracania rzepaku, że może on nierównomiernie dojrzewać m.in. na skutek takich czynników jak: zmienność glebowa pola (mozaika glebowa) i często z tym związane nieuregulowane stosunki wodno-powietrzne gleby (z którymi obecnie mamy do czynienia), czy opady atmosferyczne występujące pod koniec wegetacji po okresie suszy, po częściowym przemarznięciu korzenia palowego. W przypadku stosowania preparatów do regulacji wzrostu rzepaku jesienią należy zwrócić szczególną uwagę na termin aplikacji, dawkę substancji aktywnej który może mieć wpływ na plon oraz technologiczną jakość nasion. Zbyt duża dawka regulatora z grupy inhibitorów syntezy giberelin może spowodować jesienią skrócenie długości korzenia rzepaku, a tym samym ograniczyć zimnotrwałość rośliny przed okresem zimowania. W celu zabezpieczenia wykonywanych zabiegów na roślinach sugerujemy zastosowanie Państwu produktu Kelpak SL, podczas wykonywania zabiegów jesiennych z wykorzystaniem produktów .
Kelpak SL jest dobrze znanym, stosowanym w 54 krajach świata bioregulatorem opartym o naturalne auksyny i cytokininy. Unikalna opatentowana technologia produkcji Kelpaku z najszybciej rosnącej algi morskiej Ecklonia Maxima gwarantuje stałą koncentrację wyżej wymienionych hormonów roślinnych w każdym litrze produktu i ich najwyższą aktywność biologiczną. Dzięki korzystnemu dla rośliny uprawnej stosunkowi auksyn do cytokinin jak 350:1, stosując Kelpak SL, możemy oczekiwać unikalnego, pozytywnego wpływu na wzrost i rozwój rośliny. Głównym celem stosowania bioregulatora Kelpak SL jest podwyższenie odporności rośliny, w tym przypadku rzepaku, na czynniki stresogenne, jak np. mróz, susza, wysokie temperatury, fitotoksyczność pestycydów, itp. co przekłada się wymiernie na plon. Również w przypadku, gdy śmietka zdążyła już uszkodzić korzenie warto zastosować Kelpak SL z w celu stymulacji tworzenia się nowych korzeni, w miejsce uszkodzonych i przyspieszenia ich wzrostu. Większa liczba nowych korzeni przełoży się również do lepszego wykorzystania składników pokarmowych skumulowanych w glebie, co tym samym przełoży się na późniejszy plon.

Rzepaki zasiano terminowo Kelpak SL wspomaga rozwinięcie silnego systemu korzeniowego, grubszej szyjki korzeniowej. Rośliny zaplanują więcej pędów bocznych, a dzięki intensywnej fotosyntezie zgromadzą większą ilość cukrów, co pomoże im lepiej przezimować i szybciej rozpocząć wegetację wiosną. W przypadku upraw posianych z opóźnieniem, Kelpak złagodzi działanie stresów odherbicydowych i zwiększy tolerancję roślin na wahania temperatur między dniem i nocą. Przyspieszy to rozwój roślin i zwiększy szanse dobrego przygotowania do zimy. Kelpak zaleca się stosować w fazie 3 – 4 liści, dawce 2 l/ha z dodatkiem adiuwanta lub nawozu mikroelementowego o lekko kwaśnym odczynie.
Kelpak SL w mieszaninie z Patronem Gold (1+0,5 l/ha), z dodatkiem adiuwanta, zalecano również stosować w uprawie zbóż ozimych, w fazie 3 – 4 liści. Preparaty te poprawiają ukorzenienie roślin, ich wzrost i plonowanie. Kelpak SL możemy stosować w fazie 4-6 liści 1,5-2 l/ha lub w tej samej fazie 1 l/ha w połączeniu z Patronem Gold 0,8 l/ha. Rozwiązanie drugie jest coraz bardziej popularne wśród rolników. Zapewnia ono roślinie, poza gotowymi fitohormonami, dostarczenie substancji (AAC) będącej ich prekursorem. Są to substancje, które współdziałają z auksynami oraz uczestniczą w procesie rozwoju korzenia i są to tak zwane kofaktory auksyn. Do kofaktorów auksyn zalicza się także niektóre mikroelementy. Patron Gold zawiera substancję aktywną AAC. Substancja w Patron Gold jest skompleksowana kwasem organicznym co powoduje jego szybką dostępność dla rośliny. Innymi słowy, dajemy plantacji narzędzia do samodzielnej produkcji stymulatorów wzrostu.
Ostatnią propozycją jest zastosowanie w rzepaku w fazie 6-8 liści wraz z produktem Kelpak produktu NANO ACTIVE (1l + 2 kg/ha). Nano Active dostarcza niezbędnych w uprawie rzepaku pierwiastków w unikalnej formie nanocząsteczek. Efektem zastosowania jest znacząca poprawa fotosyntezy i wigoru roślin. Podsumowując musimy pamiętać, że naszym głównym celem przy jesiennym prowadzeniu rzepaku jest przygotowanie do zimowania i szybkiego ruszenia wegetacji na wiosnę.
Osiągniemy to tylko zabezpieczając rośliny w składniki niezbędne do skumulowania materiałów zapasowych w korzeniu. Konsekwencją naszych działań jest zaprogramowanie plonu upraw już na jesieni.